معرفی گرایش سازه و بدنه خودرو
با کمال افتخار و احترام، به دانشکده مهندسی خودرو، گروه سازه و بدنه خودرو خوش آمدید.
این گروه به عنوان یکی از بزرگترین و فعالترین گروههای مرتبط با حوزه سازه خودرو در کشور، سالانه پذیرای دانشجویان مستعد در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری است.
اعضای هیئت علمی و همکاریها
- اعضای اصلی: ۳ عضو هیئت علمی به صورت تخصصی در این گروه فعالیت دارند.
- همکاریهای علمی: از اساتید سایر گروهها برای تدریس دروس اختیاری و مشاوره پایاننامههای کارشناسی ارشد و دکتری استفاده میشود.
پذیرش دانشجو
- ظرفیت سالانه: جذب حدود ۴ تا ۶ دانشجوی دکتری و ۱۴ دانشجوی کارشناسی ارشد در دورههای روزانه، نوبت دوم، پردیس خودگردان و آموزش الکترونیک.
- پذیرش استعدادهای درخشان: تخصیص ظرفیت محدود برای جذب دانشجویان ممتاز (بدون آزمون) از دانشگاه علم و صنعت و سایر دانشگاههای برتر کشور.
- دوره پسادکتری: استقبال از دانشآموختگان دکتری برای گذراندن این دوره در صورت داشتن شرایط لازم.
حوزههای تخصصی و پژوهشی اساتید
اساتید این گروه دارای تخصص و تجارب ارزشمندی در حوزههای متنوعی هستند، از جمله: طراحی اجزاء و سیستمهای خودرو، مکانیک برخورد، ایمنی و ارگونومی، تحلیل سازه، بدنه و اتصالات، ارتعاشات سازهها در خودرو، مواد کاربردی و فرآیندهای تولید، بهینهسازی، مکانیک شکست و خستگی، آیرودینامیک خودرو و تکنولوژیهای پیشرفته، و مدلسازی و روش اجزاء محدود.
امکانات و دستاوردهای پژوهشی
- آزمایشگاهها و کارگاهها: گروه سازه و بدنه دارای مراکز مجهزی مانند آزمایشگاه «سیستمهای دینامیکی خودرو»، «شبیهسازی و طراحی بهینه خودرو» و «سازهها و شارهها» است.
- خروجی تحقیقات: نتایج پژوهشها به صورت مستمر در قالب ثبت اختراعات ملی و بینالمللی، انتشار کتب و مقالات معتبر و انجام پروژههای صنعتی برای رفع نیازهای کشور ارائه میشود.
ارتباط با صنعت و آینده شغلی فارغالتحصیلان
بسیاری از فعالیتهای پژوهشی در تعامل مستقیم با صنایع کشور و برای حل مسائل روز آنها انجام میشود. اکثر فارغالتحصیلان این گرایش در حوزههای مرتبط با رشته خود در صنایع قطعهسازی، مراکز تحقیقاتی خودروسازان، شرکتهای خدماتی، موسسه استاندارد و مراکز علمی و دانشگاهی مشغول به کار هستند و تعداد زیادی از آنها در شمار کارآفرینان موفق کشور قرار دارند.
.jpg)
محورهای پژوهشی سازه و بدنه خودرو
۱. طراحی، تحلیل و بهینه سازی در خودرو
طراحی امری خلاقانه است که می تواند از جهات مختلف مورد بررسی قرار گیرد. می تواند از طرح ساده تا یک مجموعه پیچیده را شامل شود. برای یک خودرو می توان از منظر طراحی قطعه، طراحی یک مجموعه داخلی خودرو و همچنین طراحی یک خودرو کامل به موضوع وارد شد. در طراحی و توسعه یک قطعه سازه ای لازم است الزامات آن قطعه با توجه به نیازسنجی و استانداردها مورد توجه قرار گیرد. در طراحی سیستمی، مجموع فرآیندها از یک مسیر منظوم پله پله طی می شود تا محصول نهایی به صورت نمونه محقق گردد. سازمان های پیشگام آن هایی هستند که به امر تحقیق و توسعه اهمیت بیشتری داده و با تکیه بر آموزش های کلاسیک این حوزه، می توانند نوآوری و خلاقیت را نهادینه نمایند. بی شک، طراحی و تحلیل در حوزه خودرو، یکی از نیازهای فوق العاده ضروری و بنیادین کشور بوده که لازم است متخصصین زیادی در آن آموزش ببینند تا بتوانند در رفع نیازهای موجود موثر واقع شوند. علاوه بر آن، همیشه در هنگام توسعه محصول، لازم است شرایط بهینه درنظر گرفته شود تا با کمک روش های هدفمند، به نتایج مطلوب تری رسید. روش های بهینه سازی، بسیار متنوع بوده و ضروری است نسبت به انتخاب روش مناسب برای هر حوزه پژوهشی، دقت کافی صورت پذیرد.
۲. مکانیک برخورد و جذب انرژی
تصادف در خودرو از همان ابتدای پیدایش خودرو در دهه ها قبل، بسیار مورد توجه سازندگان و مشتریان بوده است. لذا موضوع ایمنی سرنشین در هنگام تصادف و امکانات مختلف برای جلوگیری از تصادف، دغدغه ای جدی است که نظر پژوهشگران و صنعتگران بسیاری را به خود جلب کرده و از جنبه های مختلف تئوری، روش های کامپیوتری و استفاده از آزمون های واقعی به آن ورود می کنند. خصوصا کشور ما که آمار بالایی در تلفات جاده ای در اثر تصادف دارد، لازم است بیشتر در این خصوص فعالیت علمی و تحقیقاتی انجام دهد. به منظور کاهش صدمه به سرنشین، لازم است انرژی ناشی از برخورد با روش های مختلفی جذب گردد تا کابین خودرو و بالتبع سرنشینان آن کمترین تاثیر را در هنگام تصادف متحمل شوند. استفاده از روش های مختلف در طراحی قطعات سازه ای و سپس تحلیل آن ها از نظر تئوری و یا عددی به طور وسیع در مجلات علمی و معتبر ارائه می شود و مورد توجه خودروسازان پیشگام دنیا به منظور ارتقاء استانداردها و تولید محصول های رقابتی می باشد.
۳. ارتعاشات و ارگونومی
امروزه، پیشرفت روزافزون خودرو به منظور ارضاء نظر مشتریان در رقابت های تنگاتنگ سازندگان امری ضروری است. راحتی سرنشین از منظر کنترل ارتعاشات وارده به کابین، افزایش راحتی سرنشین و درنظر گرفتن فاکتورهای ارگونومی جزء لاینفک طراحی یک خودرو می باشد. قطعات و مجموعه ها مورد تحلیل ارتعاشاتی در محدوده های مختلف فرکانسی قرار می گیرند. تحلیل ارتعاش وارده که می تواند باعث لرزش و نویز گردد از دیدگاه تئوری، شبیه سازی کامپیوتری با کمک نرم افزارهای مختلف و همچنین امکانات آزمایشگاهی قابل انجام است. علاوه بر آن، هنگام طراحی یک خودرو، لازم است الزامات ارگونومی خصوصا از منظر استانداردهای تخصصی به درستی رعایت گردند. شناخت عمیق و توسعه بخش های تخصصی این حوزه، بسیار گسترده بود و می تواند شامل موضوع های بسیار متنوعی گردد.
۴. مواد و روش های تولید
روش ها و فرایندهای تولید قطعات خودرو به علت وجود قطعات متنوع و با مواد مختلف موجود در یک خودرو، بسیار گسترده است. مواد فلزی و غیر فلزی با خواص مختلف، در قطعات سازه ای یک بدنه خودرو استفاده می شوند که با روش های گوناگونی تولید می گردند. شناخت روش های تولید و بکارگیری ابزارهای کیفی مناسب برای رسیدن به قطعه و در نتیجه یک خودروی با کیفیت، بسیار اهمیت دارد. برای این منظور، روش های تولید، پوشش و اتصال دهی قطعات، استراتژی های مونتاژ قطعات در خودرو و همچنین آزمون های مختلف طبق استانداردهای ملی یا بین المللی در حال توسعه بوده و از جایگاه ویژه ای خصوصا از دیدگاه سازندگان خودرو و محققین این حوزه برخوردار است. گستردگی این محور پژوهشی، به گستردگی همه صنایع بوده و به مثابه موتور محرکه ای برای پیشرفت یک کشور تلقی می شود. به همین خاطر، بسیاری کشورها که می خواهند در مسیر توسعه قرار گیرند، به سوی ایجاد صنعت خودرو قدم بر می دارند تا پایه های فناوری را در جامعه صنعتی خود نهادینه کنند.
۵. چرخه عمر و دوام محصول
علم مکانیک برای عمر و دوام یک محصول می تواند از منظر مکانیک شکست و خستگی مورد بررسی قرار گیرد. همیشه لازم است هنگام تولید و بکارگیری یک محصول در خودرو، میزان کارایی قابل قبول تا رسیدن به انتهای چرخه عمر محصول تحلیل شود تا خراب شدن نابهنگام قطعه، باعث مشکلات حاد و خصوصا صدمه به سرنشین نشود. استفاده از مواد مناسب، دانستن خواص آن ها، بکارگیری روش های ساخت و اتصال، در بررسی های تئوری، شبیه سازی و آزمایشگاهی برای شناخت عمر قطعه، لازم است تحقیق می شود. به منظور پیشرفت تولید، باید آزمون های مختلفی برای بررسی کارایی یک قطعه یا یک مجموعه قطعات، صورت پذیرد و در مراحل مختلف، تحت کنترل قرار گیرد.